Το Αρχαίο Λαύριο και η ελληνική τεχνική παραγωγής του αργύρου (Παλαιοβιβλιοπωλείο)

Περιγραφή

Οι αρχαίοι Έλληνες εκμεταλλεύτηκαν εντατικά τα μεταλλεύματα αργυρούχου μολύβδου της Λαυρεωτικής για την παραγωγή μεταλλικού αργύρου. Αυτό έπαιξε σημαντικό ρόλο στην ιστορία της αρχαίας Αθήνας. Οι αρχαίοι Αθηναίοι για την παραγωγή αργύρου ανέπτυξαν διαμέσου των π.Χ. αιώνων μία αξιοθαύμαστη μεταλλευτική και μεταλλουργική τεχνική. Σκοπός του συγγράμματος αυτού είναι η βαθιά μελέτη, κατά το δυνατό, αυτής της τεχνικής και η παρουσίασή της. Επίσης, η ιστορία της σε συνάρτηση με την εν γένει ιστορία της Αθήνας. Χρησιμοποίησα γι’ αυτό την υπάρχουσα βιβλιογραφία, τις προσωπικές μου εργασίες που έχουν εκδοθεί, καθώς και νέα δεδομένα και απόψεις μου από τελευταίες έρευνές μου. Το έργο αυτό, που θα δημοσιευθεί στη γαλλική και ελληνική γλώσσα, απευθύνεται συγχρόνως στο ελληνικό και ξένο κοινό. Τόσο στο επιστημονικό, όσο και στο γενικής μορφώσεως κοινό. Προσπάθησα όσο μπόρεσα το σύγγραμμα αυτό να διαβάζεται απρόσκοπτα και από τον μη ειδικευμένο αναγνώστη. Επιθυμώ να συμβάλω στο να γίνει αντιληπτό το μεγάλο έργο των Αρχαίων στον τομέα της Τεχνικής. Τομέας, που δεν έχει μελετηθεί ακόμα όσο θα έπρεπε και που είναι στις περισσότερες περιοχές σχεδόν ανεξερεύνητος. Η συμβολή μου θα περιορισθεί στην τεχνική της αρχαίας Μεταλλευτικής και κυρίως της αρχαίας Μεταλλουργίας στο Λαύριο. Ελπίζω ότι τα συμπεράσματά μου μπορούν και μόνα τους να πείσουν ότι οι αρχαίοι Έλληνες, και μάλιστα οι αρχαίοι Αθηναίοι, δεν μεγαλούργησαν μόνο στα έργα της αφηρημένης σκέψης, στη φιλοσοφία, στις επιστήμες, στις καλές τέχνες, αλλά ότι διέπρεψαν και στην τεχνική. Η αγάπη τους για τη δημιουργία, για την ορθολογική σκέψη, για την ομορφιά, και η πίστη τους για το μεγαλείο του ανθρώπου, που μέτρο του δεν μπορούσε παρά να είναι ο ίδιος ο άνθρωπος, δεν περιοριζόταν μόνο στο χώρο των ιδεών. Επεκτεινόταν παντού όπου υπήρχε δυνατότητα για δημιουργία, έτσι και στην τεχνική. Οι αρχαίοι Έλληνες έβαλαν και στην τεχνική την αθάνατη σφραγίδα τους της πνευματικής δυνάμεως, της αρμονίας, της ομορφιάς και του πάθους της τελειότητας. Ακόμα, τη σφραγίδα ενός δημιουργικού ρεαλισμού. Γιατί οι αρχαίοι Έλληνες, και μάλιστα οι Αθηναίοι, ήταν και ρεαλιστές. Ήξεραν από μακρά πείρα ότι ακόμα και η ύπαρξή τους έπρεπε να στηρίζεται στη δύναμη. Αυτό σήμαινε τελικά να στηρίζεται στην οικονομική δύναμη. Και ο λαυρεωτικός άργυρος ήταν για την Αθήνα μια πολύτιμη πηγή οικονομικής δυνάμεως. […]